Depresja jest długotrwałym zaburzeniem nastroju i emocji, które objawia się nie tylko smutkiem i przygnębieniem, ale też problemami z koncentracją, utratą zainteresowań, myślami samobójczymi, niską samooceną, zmniejszeniem apetytu i aktywności seksualnej oraz zaburzeniami snu – bezsennością lub nadmierną sennością.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uważa zaburzenia depresyjne za jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności zawodowej i społecznej. Według statystyk organizacji, są one obecnie czwartym najpoważniejszym problemem zdrowotnym na świecie, a w 2020 r. przesuną się na miejsce drugie po niedokrwiennej chorobie serca.
Szacuje się, że na świecie żyje ponad 120 mln ludzi chorych na depresję. Schorzenie to może dotyczyć nawet 17 proc. Polaków, w tym 10 proc. dorosłych. Zaburzenia depresyjne mogą wystąpić u każdego – niezależnie od płci (kobiety chorują jednak 2,5 razy częściej niż mężczyźni), wieku (depresja dotyka również dzieci), sukcesów zawodowych.
Obecnie znanych jest wiele skutecznych metod leczenia depresji. Podstawę terapii stanowią leki. Najpopularniejszymi są te, które oddziałują na poziom neuroprzekaźników w mózgu (tj. związków pośredniczących w komunikacji komórek nerwowych), takich jak serotonina, noradrenalina, dopamina.