Onoterapia – odmiana hippoterapii lub samodzielna dyscyplina z dziedziny zooterapii. Zwierzęciem, które wykorzystuje się w onoterapii jest osioł, jedno z najwcześniej udomowionych zwierząt jucznych, używanych czasami jako zwierzę pociągowe lub wierzchowe. W onoterapii sporadycznie wykorzystuje się też muły i ośliki.
Onoterapia zalecana jest dla osób z wielorakimi zaburzeniami i uszkodzeniami. W terapii mogą brać udział dzieci z:
- dysfunkcją wzroku
- uszkodzeniami neurologicznymi, w tym z mózgowym porażeniem dziecięcym, z ADHD, po urazach czaszkowo-mózgowych
- chorobami psychicznymi i zaburzeniami emocjonalnymi
- upośledzeniem umysłowym
- niedostosowaniem społecznym
- z wadami ortopedycznymi w tym skoliozą, wadami postawy, po amputacji lub niedorozwojem kończyn
- wadami genetycznymi np. zespół Downa
- wodogłowiem, przepukliną oponowo-rdzeniową
- opóźnieniem ruchowym
- chorobami mięśni